ยังมีเสียงเพลงที่ทำให้ใจสดใส.....
posted on 19 Jan 2008 00:35 by bboy-sensitiveบ่อยๆที่ผมอิจฉาคนอื่น อิจฉาที่เค้าเรียนเก่ง อิจฉาที่เค้ามีแฟนสวย
อิจฉาที่บ้านเค้ารวย อิจฉาที่เค้ามีรถขับ อิจฉาๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ผมใช้ชิวิตโดยการอิจฉาคนอื่น บางทีผมอาจจะเพิ่งยอมรับมั้งครับว่าผมกำลังอิจฉาใครๆอยู่
ผมถึงได้ตะเกียก ตะกาย ขวนขวายอยากได้อยากมี เหมือนกับคนอื่นเค้า
น้อยใจพ่อแม่ไม่รักก็เคย รักพี่มากกว่า น้อยใจลูกน้องรักคนข้างร้านมากกว่าทั้งๆที่เราจ่ายเงินเดือนมัน
ความเท่ากันไม่เคยมีในโลกแห่งความรู้สึก มีอยู่จริงในโลกของคณิตศาสตร์
ทั้งหมดคือผมคิดเอาเอง ถ้าผมรู้จักคนทั้งโลก ผมอาจจะเฝ้าอิจฉาคนทั้งโลกเรยก็ได้มั้ง^^
นานเท่าไหร่ไม่รู้ว่าทัศนคติผมติดลบซะขนาดนี้ บางเวลาพูดคุยสนุกสนาน
บางเวลานั่งเหม่อนิ่งเงียบไม่รับรู้สิ่งต่างๆรอบตัว โอ้ววว..บัดซบอะไรขนาดนั้น
นอนคิดอยู่หลายวัน นอนฝันไปก็หลายตื่น ทะเลาะกับพ่อแม่ไปนับครั้งไม่ถ้วน
เสียน้ำตากันไปก็หลายปี๊บ..เริ่มจะคิดได้นิดๆๆ ความผิดนั้นล้วนเกิดจากตัวเรา แหะๆ
ดื้อ และ รั้น ตะแบง ฝืน ถู ไถ แถ ไปเรื่อย ยอมแพ้แร้วครับ ดิ้นไปก้เหนื่อยป่าว
ยอมรับแร้วครับว่าชีวิตผิดพลาด ยอมรับแล้วว่าตัวเองล้มเหลว
ไม่น่าเชื่อว่าจะขาดทุนไปเยอะขนาดนี้ โชคดีที่อายุยังไม่มาก แฮ่มๆๆๆ อยู่ในเกณฑ์ที่ต้องบวชอ่ะครับ
หลังจากที่ได้คุยกับพ่อแม่(สารภาพ)เรื่องตัวเลขหนี้สิน ตอนนี้ก็กำลังหาทางแก้ปัญหาอยู่
ถ้ายอมขึ้นศาลล้มละลาย จะคุ้มมั้ยแลกกะ 3 ปีที่เป็นบุคคลล้มละลาย แระทำธุรกรรมโดยชื่อคนอื่น
3 ปี กับเงินเฉียดล้าน อาจจะเป็นวิธีที่ขี้โกงกะแบงค์ไปซะหน่อย แต่ก็นะ
ยังไงก็ตัวคนเดียวอยู่แร้ว ทรัพย์สินก็ไม่มีจะให้ยึด ล้มบนฟูกแบบคนรวยเค้าทำกัน
รึชั่งใจว่า 3ปีเราจะหาเงินได้เป็นล้าน แลกกำการไม่มีประวัติเป็นคนล้มละลาย
ต้องอธิบายให้พ่อแม่เข้าใจ ถ้าไม่งั้นก้อก้มหน้าก้มตาใช้หนี้ไป ประมาน 5ปีคงหมดหนี้
อยู่กับหนี้ไปอีก 5 ปีเต็มๆ รึว่าเริ่มต้นใหม่โดยอำนาจศาลล้มละลาย........
ความรักก็คงต้องปล่อยให้ลอยอยู่ในอากาศต่อไป
รับผิดชอบตัวเองให้ดีซะก่อน ก่อนที่จะไปรับผิดชอบชีวิตลูกสาวคนอื่นเค้า
ลูกใคร ใครก็รัก กัดก้อนเกลือกินจะไปอร่อยอะไร๊ เฮ้ออ.....
รักพ่อ กับแม่ กับพี่ชาย รักป้า รักญาติคนอื่นดีก่า รักคนที่เค้ากำลังรอคอยความสำเร็จของเรา
แม้ว่าตอนนี้เรากำลังฉิบหาย 555 หัวเราะแบบขมขื่น ^^
รักครอบครัวอย่างเดียวครับตอนนี้ โชคดีที่ไม่เคยมีแฟนเรยตลอดชีวิต(บัดซบ) ^^
อัพบล๊อคอีกไม่กี่ที ก็คงหนีไปบวชและหล่ะครับทดแทนบุญคุณพ่อแม่ซะก่อนตอนที่มีโอกาส
ออกตัวก่อนนะครับ ว่าผมไม่เครียดแร้ว คิดตกแร้วกับปัญหาตอนนี้เริ่มปลง.....
ไม่อยากเปิดตัวการเขียนบล๊อคยาวๆๆด้วยความเครียดและปัญหา
แต่บล๊อคที่เขียนในวันนี้จะมีความหมายกับผมมาก เมื่อผมกลับมาย้อนอ่านมันอีกหน
อาจจะ 1 ปี 2 ปี 3ปี รึไม่รู้ว่ากี่ปีซึ่งตัวผมเองก็ไม่ทราบ แต่ผมจะพยายามผ่านวันที่ลำบากนี้ไปให้ได้
วันนั้นผมคงจะมองชีวิตคนอื่นโยไร้ความอิจฉา อยากได้ ใคร่มี
และคงจะดำรงชีวิตอยู่ได้อย่าง พอเพียง และเพียงพอ............
ป.ล. ขอบคุณที่เข้ามาครับ
ถ้าฟังเพลงได้ช่วยบอกด้วยนะครับ
อุส่าห์ตั้งหัวข้อเป็นเนื้อเพลง เด๋วจะไม่สัมพันธ์กัน :p
ขอบคุณน๊าที่สอนลงเพลง อิอิ